ΕΓΩ ΣΤΟ DA CAPPO

(Βρε τι πάθαμε...)

Καλημέρα ζώα και άνθρωποι! Είχα μια μικρή περιπετειούλα προχτές, που λέτε. Περπατούσα στην Αγίου Δημητρίου (μεγάλη η χάρη Του) ανέμελος με την κουδούνα στο λαιμό μου φρεσκογυαλισμένη. Ξαφνικά σταματάει δίπλα μου μια κλούβα μπλε χρώματος. Από μέσα κατεβαίνουν δυο λευκοχίτωνες, φάτσες γνωστές. Πριν όμως προλάβω να συνειδητοποιήσω ποιοι είναι ή ό,τι άλλο, μου περνάνε κουκούλα και με χώνουν στο βανάκι. Μέσα καμιά εικοσαριά του γένους μου όλοι στην ίδια κατάσταση. "Τι έγινε ρε παιδιά?", λέω. "Οι αρχαιοέλληνες μας πάνε σφαγείο? Γλιτώσαμε το Πάσχα και θα τη βρούμε απ' το Δία?" Πέντε ώρες δρόμο αργότερα κατάλαβα ότι τα πράγματα ήταν πολύ χειρότερα. Η πόρτα ανοίγει, οι κουκούλες βγαίνουν κι εγώ είμαι φάτσα στο Da Cappo! Απέναντι πάνω σε μια εξέδρα ο προσφιλής μου Βεργής κι ο φίλτατος Catman βγάζουν λόγο αξιώσεων έδρας στην ευρωβουλή. Εμείς, τα μαλλιαρά τετράποδα θα ήμασταν οι "έτσι θέλουν" ακροατές τους. Ξαφνικά σκάνε μύτη οι μπάτσοι και τα ματ. Κατά τη δικιά τους προσφιλή τακτική δέρνουν αλόγιστα. Τι εμένα σάπισαν, τι τη Μάτα, την Ασπρούλα, την Αρνάδα, δεν κοίταζαν, δεν λογάριαζαν, δεν τους έννοιαζε. Στο ψαχνό! Και πριν πάλι προλάβουμε να αντιδράσουμε να σου πάλι σε κλούβα. Αυτή τη φορά στης αστυνομίας. "Πάει", λέω, "τώρα δεν τη βγάζουμε καθαρή. Μας μαντρώσανε στα σίγουρα!". Έλα μου όμως που δεν είχα λογαριάσει τη δύναμη του όχλου, της μάζας, των εκκατομυρίων ακολούθων του Δημοσθένη Βεργή! Σαν κύμα, σαν τσουνάμι, σαν λάβα, σαν χείμαρρος, σαν εμετός ξεχύθηκε το σύνθημα που μας ελευθέρωσε, που μας έδωσε πίσω ό,τι μας στέρησαν, που μας άφησε πάλι στα λιβάδια, που μου δίνει αυτή τη στιγμή τη δυνατότητα να σας ξαναγράψω: "ΛΕ-ΛΕ-ΛΕΥΤΕΡΙΑ, ΣΤΑ ΚΑΤΣΙΚΙΑ ΚΑΙ ΣΤ' ΑΡΝΙΑ!!!!!!!!!!"
Πάμε λοιπόν στα του στοιχήματος τώρα. Απ' το Σάββατο το πρωί σας μίλησα για τη διαφορά κλάσης του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού στο μπάσκετ. Το over 15 πόντους βγήκε χαλαρά. Πλήρωνε πάνω από 5,5 στις περισσότερες εταιρείες του δικτύου. Λεφτά εύκολα, ακούραστα, απολαυστικά. Για το δελτίο της Κυριακής ωστόσο μπορείτε να με βρίσετε όσο θέλετε. Πείτε τα να ξεσκάσετε και να ξεσπάσετε. Γιατί δεν μπορώ παρά να είμαι μαλάκας με περικεφαλαία αρχαιοελληνική. Μα είναι δυνατόν να εμπιστεύομαι να δείξει καρύδια η ομάδα μιας χώρας που την αδυναμία της να πάρει μια θέση, να έχει λόγο στη ζωή και στο θάνατο, που την χρηματολαγνεία της και τον κρυφοφασισμό της (με όποια μορφή έκανε την εμφάνισή του τα τελευταία 200 χρόνια) την ονομάζει εδώ και μερικούς αιώνες ουδετερότητα? Είναι δυνατόν σε ένα κουπόνι που το 90 τοις εκατό των φαβορί πέρασε, εγώ να ποντάρω ομάδα που σαν την Αίγυπτο των Φαραώ κάθισε άπραγη να την κατασπαράξουν οι Ακρίδες? Είμαι ηλίθιος και συγχωρήστε με. Απ' τα λάθη μου και τα μπινελίκια σας μαθαίνω. Won' t happen again...
Για το νέο κουπόνι δε θα ασχοληθούμε με τίποτα άλλο εκτός απ' τον τελικό. Πρέπει να είσαι διανοητικά καθυστερημένος για να ποντάρεις την Γιβάσκιλα το βράδυ που ο Μέσι με τον Ρονάλντο θα παίρνουν τη θέση του ραψωδού στο τραπέζι! Από σήμερα σας λέω τους πρώτους σκόρερ που θα ποντάρω : Τσάβι, Ανρί και Ρονάλντο. Το βασικό big bet μου θα το σκεφτώ αρκετά και θα σας πως αύριο. Μπεεε!

ΥΓ. Αχ βρε Μπουμ-μπουμ! Αχ. Αφού σου είπα, ήταν στάνταρ η Σταντάρ. Μπετόν. Άσπαστο!