Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

ΑΞΙΖΕ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑΜΕ!

Δημήτρης Σαλπιγγίδης: Άριστα 10! Ο κορυφαίος της Εθνικής στη διοργάνωση!



Χτες η Εθνική μας έπαιξε το τελευταίο παίχνίδι της στο Euro. Δεν ήταν αυτό που ο καθένας μας ονειρευόταν, αυτό που είχε στην άκρη του μαξιλαριού του και το κρατούσε σφιχτά ελπίζοντας να έβγαινε αληθινό!

Ήταν δύσκολο, σίγουρα δύσκολο. Το βουνό ήταν τεράστιο εξ αρχής. Πόσο μάλλον παραπάνω που οι αντίπαλοί μας έπιασαν εξαιρετική απόδοση ενώ οι περισσότεροι δικοί μας αλλού πατούσαν κι αλλού βρίσκονταν. Έγραφα χτες ότι για να έχουμε ελπίδες θα έπρεπε οι ποδοσφαιριστές μας να κάνουν την καλύτερη εμφάνιση της καριέρας τους και να είναι συγκεντρωμένοι 90 λεπτά. Σίγουρα δεν έπιασαν ούτε το 1/3 αυτού που θα μπορούσαν, ενώ για τη συγκέντρωση αρκεί να δείτε τη φάση του δεύτερου γκολ των Γερμανών, αυτού που έκρινε και τον αγώνα. Σίγουρα σουτ απίστευτο του Κεντίρα, σίγουρα άπιαστο για τον Σηφάκη αλλά ο Μανιάτης σκεφτόνταν τι ωραία είναι που παίζει στο Euro. Αφηρημένος κοιτάζει την μπάλα και δεν κινείται προς αυτή για να τη διώξει. Αγνοεί ποιος βρίσκεται πίσω του και δεν προσπαθεί να μάθει αν όντως υπάρχει κάποιος εκεί. Δε βγαίνει πρώτος στη μπάλα λοιπόν, και δεν κάνει "μπλοκ αουτ" για να μη φτάσει κι ο αντίπαλός του πρώτος. Συγκέντρωση μηδέν, ακόμη χαρούμενος που ισοφαρίσαμε, Γερμανία 2-1, σεμνή τελετή τέλος!

Με το που έγινε το 1-1 άρχισα να ψιθυρίζω "15 λεπτά, 15 λεπτά, 15 λεπτά"... Τελικά άντεξαν 6! Το τέταρτο είναι τεράστιο ψυχολογικό σκαλοπάτι. Είναι κάστρο γι' αυτόν που αμύνεται και πίστη ότι πλέον μπορεί να το κρατήσει άπαρτο. Και είναι βάρος στην πλάτη, τάφρος για αυτόν που επιτίθεται, μπλοκάρισμα και νοητικό λόγω κούρασης, έλλειψη φρέσκων ιδεών, ξεκίνημα παιχνιδιού χωρίς ορθολογισμό! Δυστυχώς ήταν μόνο 6. Δυστυχώς το ματς δεν πέρασε το 70ο λεπτό στο Χι!

Όπως και να 'χει στους ποδοσφαιριστές μας αξίζουν μόνο μπράβο. Έστω κι έτσι, σήμερα έδωσαν τα 6 πιο χαρούμενα λεπτά σε εθνικό, σε πανελλήνιο μέγεθος σε αυτή τη χώρα εδώ και πολύ καιρό! Η ιαχή γκολ και ο τρόπος που σείστηκαν οι πόλεις στην προβολή του Σαμαρά έδειξε την ανάγκη μας για κάτι καλό που να βγαίνει από κοινή προσπάθεια, από οργανωμένη προσπάθεια, από πίστη στον εαυτό μας, στην ικανότητά μας να κοιτάξουμε και καλύτερους και ισχυρότερους στα μάτια!

Σύντομα θα ξεκινήσουν οι προσπάθεις αυτής της ομάδας για πρόκριση στο Μουντιάλ της Βραζιλίας. Η μαγιά υπάρχει, ο προπονητής υπάρχει, νομίζω πάλι όλα θα πάνε κατ' ευχήν. Οι παλιοί καλό είναι να πουν το αντίο που πρέπει για να φύγουν και όπως τους πρέπει: ως κορυφαίοι!

Δεν υπάρχουν σχόλια: